» Język
» Menu główne
Start
Filmy
Dramy
Ludzie Kina
Premiery kinowe
Premiery DVD
Recenzje
News
Forum
Użytkownicy
Linki
Statystyki
Kontakt
Filmy
Dramy
Ludzie Kina
Premiery kinowe
Premiery DVD
Recenzje
News
Forum
Użytkownicy
Linki
Statystyki
Kontakt
» Badź na bieżąco
» Statystyki
Filmów: 561
Dram: 68
Ludzie Kina: 2738
Użytkowników: 1773
Dram: 68
Ludzie Kina: 2738
Użytkowników: 1773
Dodaj własną recenzję
Acacia (2003) - 아카시아
Użytkownik: x21
Data: 6 sierpnia 2008 11:10:31 UTC
Mi-sook i Do-il nie mogą mieć dzieci. Do-il pragnie skorzystać z usług agencji adopcyjnej. Mi-sook nie jest zadowolona z tego powodu. Twierdzi nawet, że mąż chce to uczynić, by po prostu mieć potomka, lecz w końcu ulega namowom męża i teścia. Adoptują 6-letniego chłopca, Jin-seonga.
Z początku chłopiec wydaje się być bardzo zamknięty w sobie. Z czasem zmienia się, ale wtedy Mi-sook zachodzi w ciążę (Podobno jest to częste zjawisko, ponieważ po adopcji kobiety nie czują się tak bardzo pod presją). Od tego momentu Jin-seong czuje się porzucony i niekochany, co prowadzi do tego, że próbuje nawet udusić braciszka. Zaczyna także spędzać czas siedząc na umierającym drzewie akacji. Według niego w drzewie znajduje się duch jego prawdziwej matki.
Po kolejnej awanturze chłopiec ucieka i znika bez śladu. Tymczasem drzewo akacji zaczyna niespodziewanie kwitnąć.
Akacja wydaje się być połączeniem dwóch gatunków filmowych. Z jednej strony mamy dramat adoptowanego chłopca, który w momencie pojawienia się drugiego dziecka zostaje odsunięty na dalszy plan. Z drugiej strony mamy horror, który polega nie tylko na ukazywaniu krwawych scen. Polega na przedstawieniu, jak osobowości męża i żony zmieniają się (a może wychodzą na jaw?).
Film ma przerażać, ale nie scenami śmierci, tylko zachowaniami bohaterów.
Kolor czerwony dominuje w obrazie Ki-hyeong Parka. Dodaje mu dynamiczności, co niewątpliwie się przydaje, bo najciekawsza jest pierwsza część filmu, którą zamyka ucieczka chłopca. Potem widz zaczyna się lekko nudzić, do momentu wielkiego finału, który nie jest może niczym odkrywczym, ale jego zaprezentowanie zasługuje na pochwałę.
Film ma w sobie ziarno prawdy. Wiele dzieci cierpi tak samo jak fikcyjna postać Jin-seonga. Kiedy zaczynają ufać swym nowym rodzinom pojawia się nowe dziecko i to adoptowane przestaje być zauważane. Co prowadzi do niebezpiecznych sytuacji, gdy pierwsze próbuje zwrócić na siebie uwagę za wszelką cenę.
Akacja zdobyła nagrodę Orient Express Section na Festiwalu Fantasporto ( Festival Internacional de Cinema do Porto) w 2004 roku.
„Cierpliwość popłaca”, więc, gdy na ekran wpłyną napisy końcowe, warto poczekać kilka sekund, ponieważ pojawi się dodatkowa retrospekcja ukazująca głównych bohaterów.
Acacia (2003) - 아카시아
Użytkownik: x21
Data: 6 sierpnia 2008 11:10:31 UTC
Gdy zemsta wypełni pustkę
Mi-sook i Do-il nie mogą mieć dzieci. Do-il pragnie skorzystać z usług agencji adopcyjnej. Mi-sook nie jest zadowolona z tego powodu. Twierdzi nawet, że mąż chce to uczynić, by po prostu mieć potomka, lecz w końcu ulega namowom męża i teścia. Adoptują 6-letniego chłopca, Jin-seonga.
Z początku chłopiec wydaje się być bardzo zamknięty w sobie. Z czasem zmienia się, ale wtedy Mi-sook zachodzi w ciążę (Podobno jest to częste zjawisko, ponieważ po adopcji kobiety nie czują się tak bardzo pod presją). Od tego momentu Jin-seong czuje się porzucony i niekochany, co prowadzi do tego, że próbuje nawet udusić braciszka. Zaczyna także spędzać czas siedząc na umierającym drzewie akacji. Według niego w drzewie znajduje się duch jego prawdziwej matki.
Po kolejnej awanturze chłopiec ucieka i znika bez śladu. Tymczasem drzewo akacji zaczyna niespodziewanie kwitnąć.
Akacja wydaje się być połączeniem dwóch gatunków filmowych. Z jednej strony mamy dramat adoptowanego chłopca, który w momencie pojawienia się drugiego dziecka zostaje odsunięty na dalszy plan. Z drugiej strony mamy horror, który polega nie tylko na ukazywaniu krwawych scen. Polega na przedstawieniu, jak osobowości męża i żony zmieniają się (a może wychodzą na jaw?).
Film ma przerażać, ale nie scenami śmierci, tylko zachowaniami bohaterów.
Kolor czerwony dominuje w obrazie Ki-hyeong Parka. Dodaje mu dynamiczności, co niewątpliwie się przydaje, bo najciekawsza jest pierwsza część filmu, którą zamyka ucieczka chłopca. Potem widz zaczyna się lekko nudzić, do momentu wielkiego finału, który nie jest może niczym odkrywczym, ale jego zaprezentowanie zasługuje na pochwałę.
Film ma w sobie ziarno prawdy. Wiele dzieci cierpi tak samo jak fikcyjna postać Jin-seonga. Kiedy zaczynają ufać swym nowym rodzinom pojawia się nowe dziecko i to adoptowane przestaje być zauważane. Co prowadzi do niebezpiecznych sytuacji, gdy pierwsze próbuje zwrócić na siebie uwagę za wszelką cenę.
Akacja zdobyła nagrodę Orient Express Section na Festiwalu Fantasporto ( Festival Internacional de Cinema do Porto) w 2004 roku.
„Cierpliwość popłaca”, więc, gdy na ekran wpłyną napisy końcowe, warto poczekać kilka sekund, ponieważ pojawi się dodatkowa retrospekcja ukazująca głównych bohaterów.

